GA IK WEL OF NIET NAAR HET FEESTJE?? 🙁
Ongewenst kinderloos blijven betekent dat je soms verwacht, soms onverwacht situaties tegenkomt die confronterend zijn en je weer even keihard wijzen op je gemis.
Zelf vind ik het vooral moeilijk als er bij verjaardagen of feestjes veel over zwangere vrienden of familieleden wordt gesproken, en natuurlijk als er zwangeren of baby's aanwezig zijn.
Op onverwachte momenten kun je hier niet veel aan veranderen. Dan overkomt het je.
Maar...
Bij te verwachten confronterende situaties, zoals kraamvisites, en verjaardagen en feestjes (waarvan je al weet dat deze confrontaties er zullen zijn), vind ik het een heel ander verhaal.
Ik vind niet dat ik mijzelf moet dwingen om te gaan naar gelegenheden waarvan ik weet dat er confronterende situaties zullen zijn waar ik erg verdrietig van zou kunnen worden.
Bij dit soort gelegenheden maak ik bewust de keuze om wel of niet te gaan. Ik vind dat ik het recht heb om die keuze te maken. Ongeacht wat anderen hiervan vinden. Soms schat ik in dat ik ga, en vaak ga ik ook niet. Meestal is daar gelukkig in mijn omgeving begrip voor.
Waar ik persoonlijk het meest last van heb, is DAT ik een keuze moet maken. Dat ik er vooraf over moet nadenken en inschatten of ik ergens wel of niet heen ga. Dat je dáár dan weer mee bezig bent. Dat "overleg met jezelf" alleen al kost ook weer energie, en is eigenlijk ook al enigzins confronterend. Het is nooit even van: "ik ga even lekker naar een feestje." Nee, er gaat altijd weer "wikken en wegen" aan vooraf.
Verder vind ik het ook heel dubbel als ik er voor kies om thuis te blijven. "Iedereen" gaat, behalve ik. Ik mis dan ook de leuke dingen van het "feestje." Het voelt ook eenzaam als je dan alleen thuisblijft omdat je zelf even geen alternatief had om ergens heen te gaan.
Kortom, confronterende situaties uit de weg gaan en voor mezelf kiezen geeft mij vaak rust en opluchting, maar levert ook gemis en soms eenzaamheid op als ik ervoor kies om ergens niet heen te gaan.
Zijn die dubbele gevoelens en het "wikken en wegen" voor jou herkenbaar, en hoe ga jij daar mee om?
Liefs, Mariska
